۱۷ دسامبر ۲۰۲۵ – یک مطالعه بزرگ گذشته نگر کوهورت نشان داد که داروی تیرزپاتاید- آگونیست دوگانه گیرنده هایGIP وGLP-1 - در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 با کاهش قابل توجه خطر گلوکوم نسبت به آگونیست های گیرنده GLP-1 همراه بوده است. پژوهش های قبلی نیز نشان داده اند که آگونیست های گیرندهGLP-1 که برای درمان چاقی استفاده می شوند، نسبت به سایر داروهای کاهش وزن با خطر کمتر گلوکوم مرتبط هستند. همچنین مصرف تیرزپاتاید با کاهش خطر افزایش فشار داخل چشم و کاهش نیاز به درمان گلوکوم همراه بوده است که احتمال وجود اثرات محافظتی چشمی فراتر از کنترل قند خون را مطرح می کند.
این مطالعه که در مجلهAmerican Journal of Ophthalmology منتشر شده است، توسط دکتر الکساندر تی. هونگ از دانشکده پزشکی Keckدر دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و همکارانش انجام شد. هدف پژوهشگران بررسی این موضوع بود که آیا تیرزپاتاید، به عنوان یک درمان دوگانه اینکرتینی جدید، در مقایسه با آگونیست های انتخابی گیرنده GLP-1 در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2، مزایای چشمی بیشتری ایجاد می کند یا خیر. در حالی که تاثیر آگونیست های گیرنده GLP-1 بر کاهش قند خون و کاهش وزن بخوبی اثبات شده است، شواهد جدید به خواص احتمالی محافظتی عصبی آن ها اشاره کرده اند که ممکن است در گلوکوم اهمیت داشته باشد. با این حال، تأثیر چشمی آگونیست های دوگانه GIP/GLP-1 تاکنون به طور کامل مشخص نشده بود.
برای انجام این پژوهش، یک مطالعه گذشته نگر مبتنی بر داده های پرونده الکترونیک سلامت در سراسر آمریکا، طی دوره ژوئن ۲۰۲۲ تا مه ۲۰۲۵ انجام شد. بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 که به تازگی مصرف تیرزپاتاید یا یک آگونیست انتخابی گیرندهGLP-1 را آغاز کرده بودند، وارد مطالعه شدند. برای کاهش سوگیری این افراد از مطالعه حذف شدند: افرادی که سابقه مصرف قبلی این داروها را داشتند، افرادی که اخیراً درمان ضد دیابت خط دوم آنها تشدید شده بود(دوز بیشتر، داروی جدید، یا ارتقای درمان)، افرادی با تشخیص قبلی گلوکوم، سابقه جراحی گلوکوم یا آسیب چشمی.
داده ها از ۷۱ سازمان مراقبت سلامت در سراسر ایالات متحده جمع آوری شد. برای قابل مقایسه کردن گروه ها، از تطابق امتیاز تمایل به صورت یک به یک استفاده شد و گروه ها از نظر متغیرهایی مانند سن، جنس، بیماری های همراه، داروهای مصرفی و تعداد ویزیت های چشم پزشکی متعادل شدند. پیامدهای اصلی شامل بروز گلوکوم زاویه باز اولیه، بروز فشار خون داخل چشم و آغاز درمان خط اول گلوکوم (دارویی یا جراحی) بود.
یافته های اصلی مطالعه عبارت بودند از:
· ۴۱۸۵۰ بیمار مصرف تیرزپاتاید را آغاز کردند و ۱۴۷۸۲۸ بیمار درمان با آگونیست های انتخابی گیرنده GLP-1 را شروع کردند.
· پس از تطابق یک به یک، ۴۱۸۴۹ بیمار در هر گروه قرار گرفتند.
· شروع درمان با تیرزپاتاید با کاهش قابل توجه خطر گلوکوم زاویه باز اولیه همراه بود و نسبت خطر ۰٫۵۰ گزارش شد.
· مصرف تیرزپاتاید با کاهش خطر فشار خون داخل چشم همراه بود و نسبت خطر ۰٫۵۹ بود.
· احتمال نیاز به درمان خط اول گلوکوم در مصرف کنندگان تیرزپاتاید کمتر بود و نسبت خطر ۰٫۵۴ گزارش شد.
· این کاهش خطر در بیمارانی که همزمان متفورمین یا انسولین مصرف می کردند نیز پایدار بود.
· تحلیل حساسیت در بیماران ۶۰ساله و بالاتر نیز نتایج مشابهی نشان داد.
· مقایسه با داروهای منفردGLP-1 مانند سماگلوتاید و دولاگلوتاید نیز روند محافظتی مشابهی را برای تیرزپاتاید نشان داد.
محققان نتیجه گیری کردند که تیرزپاتاید ممکن است فراتر از کنترل متابولیک، مزایای چشمی اضافه ای برای بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 فراهم کند. اگرچه ماهیت مشاهده ای این مطالعه مانع از نتیجه گیری قطعی درباره رابطه علت و معلولی می شود، نتایج از انجام پژوهش های آینده نگر برای روشن شدن نقش احتمالی تیرزپاتاید در پیشگیری و مدیریت گلوکوم حمایت می کنند.
منبع:
https://medicaldialogues.in/ophthalmology/news/tirzepatide-linked-to-lower-glaucoma-risk-in-type-2-diabetes-compared-to-other-weight-loss-drugs-study-160778